Wit, blond haar, blauwe ogen. Geboren in het ziekenhuis van Geldrop, net zoals negentig procent van alle generatiegenoten die in Someren wonen, het dorp waar ik ben opgegroeid. Typisch Hollandse kaaskop met een achternaam die zijn oorsprong vindt in deze regio. De eenvoud maakt het bijzonder.
Nu, jaren later, na enkele omzwervingen, ben ik terug in de Heimat. Er is van alles veranderd, tegelijkertijd is er niets veranderd. Winkels, restaurants en andere etablissementen zijn gekomen en gegaan. Als een schuimende golf die de branding aait en zich terugtrekt. Ik woon in een gehuurd huis van iemand die Mia heet. Mijn buren heten Piet en Mia. Twee deuren verderop wonen ook een Piet en een Mia. Mijn huis is een bungalow, gemaakt voor levensbestendigheid. Begane grond. Niet groot, maar afdoende. Drie slaapkamers, woonkamer, keuken en een veranda. Voor mij de hemel op aarde.
Eindelijk begrijp ik het. Eenvoud, rust en overzichtelijkheid maken mijn leven. Denken op korte termijn, maar niet té kort, het verleden in of te ver naar voren. Complexiteiten alleen aanvliegen indien nodig, genieten van de kleine dingen, subtiliteiten en de vergankelijkheid ervan erkennen. Geopolitiek? Het is er. Het bestaat en relevanter dan ooit. Maar ook: een mooie vrouw in bikini. Een single malt whisky en zonneschijn. Relevanter dan ooit? Nee, maar wel altijd relevant.
In mijn studietijd deden de wortels van het ongeluk en het onbereikbare voor het eerst hun intrede. Een topsporter worden, geld en bezittingen werden mijn doel. Ik weet nu: het leven heeft geen doel, enkel een reis. Neem onderweg mee wat je nodig hebt, maar laad je koffer niet te vol. Je hoeft toch nergens naartoe.

Leave a Reply