Straatartiest met Pleinvrees

Tijdens de vakantie op Lanzarote:

Receptionist: ‘I wish you a nice holiday’.

Rotterdamse gast: ‘Ja toch’.

Dat is ook een manier van omdenken. Het zekere voor het onzekere nemen. In plaats van de persoon te bedanken die je een fijne vakantie wenst, neem je alvast een voorschot op een plezierige tijd. Lekker, zonder twijfel dit durven zeggen; ik wou dat ik het kon.

Eerst dacht ik dat enkel succesvolle mensen zo door het leven gingen. Met name bekende personen hebben door de jaren heen een aanzienlijk ego opgebouwd. Een goed voorbeeld is Kanye West, misschien zelfs té goed. De beste man blaakt van het zelfvertrouwen. Hij waant zichzelf Jezus Christus, de beste rapper van de wereld en de beste babymaker ooit. Zijn zekerheid heeft echter niets met omdenken te maken maar alles met onwetendheid. In zijn hoofd is hij daadwerkelijk een Godkoning. Dan hoef je niet om te denken. Je hebt immers geen begrenzing: alles wat je doet, verandert in goud. Aldus Kanye althans.

Er zijn ook mensen die ondanks alle tegenslagen geloven dat alles op zijn pootjes terechtkomt. Zo keek ik laatst naar het programma De Sleutel, alwaar dak- en thuislozen worden voorzien van een thuis, inclusief dak. Zo is daar Rigo, een markant figuur die zichzelf het liefst omringt met dieren. Zo heeft hij onder meer een geit en een pony. Zij leven bij hem in zijn door het programma aangeboden rijtjeshuis – wat zullen de buren blij zijn – al is het meer een stal dan een woning. Het paardje leek wat onder de leden te hebben, zodoende werd er een dierenarts ingeschakeld. Hij constateerde dat het beestje moest aansterken en dat dit het beste in een weiland kon gebeuren. Een betegelde achtertuin in een drukke woonwijk lijkt me inderdaad een minder natuurlijke habitat voor een pony dan een uitgestrekte weide. Rigo, niet iemand die binnen de lijntjes kleurt, kon dit begrijpen al zei hij wel stellig dat hij dan bij het paard in de wei zou gaan leven. Want als hij bij het dier blijft, komt het goed.

Als dat geen fikse dosis zekerheid is, ben ik zelf een pony. Hij weet dat zijn kameraad moet aansterken, maar wel op zijn manier. Doe ik het zo, dan gaat het lukken, zegt hij feitelijk. Het maakt niet uit dat hij jaren op straat heeft geleefd. Zijn verleden doet er niet toe. Zijn toekomst doet er niet toe. Op dit moment denkt hij dat dit de oplossing is. Of dat ook zo zal zijn, moet blijken maar daar maakt hij zich geen zorgen om. Wat komt zal komen.

En dan heb je ondergetekende: een man met een gemiddeld leven, een gemiddelde intelligentie, een gemiddeld postuur maar met een bovengemiddeld gevoel van onrust en onzekerheid. Je zou zeggen dat een doorsnee mens als ik prima in balans is. Ik loop niet over van ego zoals Kanye en heb geen prettig steekje los zoals Rigo. Mijn verleden heeft me gevormd en de toekomst houdt me bezig. Daar wrijft het. Ik leef niet in het nu.

Sluit ik mijn schrijfsel negatief af? Absoluut niet. Ik sta op het punt om een nieuw hoofdstuk in mijn leven te beginnen. Ik ga leren van mezelf en van anderen en ga op zoek naar balans. Het doel? Genieten en niet verstrikt blijven in de geschiedenis en ‘wat als?’ Het verleden is voorbij en de toekomst is nog in de maak, en wat er nog niet is hoeft nog niet te worden ervaren. Wijze woorden van een beginnend omdenker, maar desalniettemin een nieuw begin met positiviteit in het verschiet.