Straatartiest met Pleinvrees

Al lopende door Helmond kruiste een magere, langharige man met baard mijn pad. Nu ben ik van nature sceptisch en na een weloverwogen beraad met mezelf, besloot ik dat hij niemand minder dan Jezus Christus was. Hij keek me glazig aan en toen ik eenmaal was bekomen van de exotische melange van cannabis- en zweetlucht, die als een aureool om de Zoon van God heen zweefde, bleek dat hij een gesprek met me wilde aanknopen. Met een doorrookte stem bazelde hij, ‘Als je een pinguïn bent, kun je nergens over meelullen.’ Als zijnde een revelatie, overviel het me: zelfs een persoon die wonderen verricht, kan onzin uitkramen.

Nu zijn er weinig bedrijven die over mirakels gaan, maar mirakels als het niet waar is: inhoudsloze lariekoek hebben zij in ruime mate op voorraad. Steeds vaker bekruipt me het gevoel dat ze met hun reclames onze intelligentie trachten te beledigen. Ik presenteer u: Gebakken Lucht, nu met 50% meer Mahoniehoutvezel!

Tijd voor een serieuze vraag. Om deze te kunnen beantwoorden heb je een spiegel nodig. Kijk erin en leg jezelf de volgende kwestie voor: ‘Ben ik een panda?’ Neen? Je bent geen panda? Goed, dan vertel ik het volgende: Je hebt geen shampoo met bamboe-extract nodig. Bamboe groeit nogal snel, centimeters per dag zelfs. Shampooverkopers pikten dit op toen ze op een bedrijfsuitje waren op de Floriade; een medewerker van het park wist dit te vertellen. Terstond ging er een lichtje branden in het hoofd van de perfecte krullenbollen. ‘Als bamboe hard groeit en we zetten op ons haarproduct dat dit bamboe bevat, dan refereren wij naar het feit dat dit de groei bevordert! Haar is ook een plant, toch?’ Het simpele sommetje van snelgroeiende bamboe dat zich vertaalt naar snelgroeiend haar, wordt aan ons voorgeschoteld, alsof we een stel idioten zijn. Ik heb het uitgezocht en wat blijkt: shampoo wordt niet door onze hoofdhuid opgenomen als zijnde voedsel. Het enige dat bamboe-extract toevoegt, is een welriekend luchtje en een hoop onzin om achterop de fles te zetten. Laat de pandaberen lekker op de scheuten kauwen, in plaats van het op je hoofd te smeren.

Darmflora, het is een delicaat iets. De gesteldheid van je poepkanaal wordt dagelijks aangevallen door microscopisch kleine wezentjes, die je anus als in- en uitgang voor hun anaalstraaljagers willen gebruiken. Althans, als je de mensen achter producten als Yakult gelooft. Laat ik beginnen om te zeggen dat dit goedje nogal typisch smaakt. Het is een soort van karnemelk, vermengd met chemisch afval. Ik overdrijf, maar de Yakultproducent zegt zoveel als ‘pas op, stoute beestjes in je darmen! Drink ons ondrinkbaar smerige, veel te dure goedje, dan gaan de engerds dood!’ Werkt het spul? Nou, ja en nee. Yakult bevat inderdaad bestanddelen die de staat van je darmen bevordert. Tijdelijk althans. Wil je een merkbaar verschil maken, dan dien je elke dag meerdere flesjes te consumeren. Dat voel je met name in je portemonnee. Het is, voor alle duidelijkheid, geen geneesmiddel dat je ingewanden bevrijdt van kwade invloeden.

Thuisgekomen van een retourtje supermarkt, viel me op dat ik drie blikken cornedbeef had aangeschaft. Raar; dit stond niet op mijn boodschappenlijstje en ik kon me totaal niet herinneren dat ik dit in mijn mandje had geplaatst. Verdorie, ik was er met open ogen ingetrapt: ik had onbewust gekozen! Al vloekende en tierende fietste ik terug naar de winkel. Ik zou en moest de bedrijfsleider spreken. Waarom had dit vuige creatuur er niet voor gezorgd dat er een Ik Kies Bewust-logo op de blikken was geplakt? Hij wist het zelf ook niet, want een manager van de supermarkt ‘heeft betere dingen te doen dan de hele dag te lopen stickeren’, aldus de vagebond in kwestie. Neen, ik moest het hogerop zoeken, dus ik bel naar de eindbaas van de supermarkt. Hij wist me het fenomeen Ik Kies Bewust haarfijn uit te leggen. Conclusie: het is behoorlijk misleidend.

Misleidend, omdat het te pas en te onpas op producten wordt toegepast. Even pas op de plaats en denk hierbij aan het saldo op je pas; dat is wat er op het spel staat, zoals wel vaker bij gebakken lucht. En ik pas voor gebakken lucht, dat mag duidelijk zijn. Want als je een zak chips koopt, waarvan iedereen weet dat het niet het meest gezonde levensmiddel is dat de supermarkt te bieden heeft, is het zo dat je hiermee een prachtige bewust gekozen product in huis haalt. Hoe kan dit in hemelsnaam bewust zijn? Chips is buitengewoon heerlijk, maar te veel van het goede en de kilo’s klampen zich aan je vast als de inhoud van een blik cornedbeef op de ruit van een supermarkt. Kleeft goed, weet ik toevallig, wat niets met dit hele verhaal te maken heeft. Enfin, chips bevat minder suiker, daarom is het een Ik Kies Bewust-product. En een zak mierzoete drop? Weinig vet. Als je op één dag een zak chips én een zak drop eet, heb je dus zeer goed op je vet- én je suikerinname gelet. Goh, wat ben jij een keigoede Sonja Bakker!

Als je veel porno kijkt, weet je dat veel mensen met alle plezier DNA op hun gezicht smeren. Een gat in de markt, aldus huidcrèmefabricanten. Natuurlijk kun je niet zomaar een wit goedje in een pot stoppen en dit verkopen als gezichtsverzorging, zeker niet als men de dubbelzinnigheid hier van inziet. Nee, men pakte het voorzichtiger aan, maar erg grondig ook weer niet. Ten eerste klinkt DNA heerlijk sciencefiction. Je kunt enorm veel met deze bouwstenen der natuur. Dinosaurussen fokken, mensen klonen en per ongeluk de doden tot leven wekken. Dat laatste trok de aandacht van de kwakzalvers, want dode huidcellen zijn de natuurlijke vijand van het vrouwelijke uiterlijk. De volgende gedachtegang was waarschijnlijk niet ‘Zombiehuidcellen’, maar iets wat hier op lijkt: Dode cellen tot leven brengen met DNA.

Men liet Dr. John Hammond (Jurassic Park) en het hele team van Resident Evil-wetenschappers invliegen en weldra werd er een ware bron van eeuwige jeugd aangeboord. Eigenlijk smeer je met dit zalfje geen DNA op je gezicht, maar wel een bestanddeel hiervan: foliumzuur. Foliumzuur is de leerkracht der natuur: het blijft maar zeuren en zagen, totdat je opgeeft en vertrekt, waarna een andere student je plek overneemt. Vertaald in het dermatologische: foliumzuur stimuleert je huidcellen om te sterven. Vervolgens neemt een andere huidcel zijn plek in en is je huid vernieuwd. Het proces in een notendop is zodoende het versneld doen vernieuwen van je perzikhuidje. DNA? Nee. Verjongen? Nee. Huidverversing? Jazeker.

Ik kocht laatst een paar schoenen. Niet zomaar twee stevige stappers, maar authentieke Perfect Steps®. Zonder dat je dit doorhebt, val je af door deze speciaal gevormde gympies. Dit heb ik aan den lijve ondervonden, toen ik per abuis het schoeisel niet had uitgetrokken en ik naar bed ging. De volgende ochtend was ik dertig kilo kwijt. Ja, als je loopt, val je af. Logisch. Maar wat nu als je nog efficiënter te werk gaat, door het meest vermoeiende onderdeel van een wandeling te elimineren? Enorm slim, of niet? Je maakt je klaar om op pad te gaan, trainingspak aan, Perfect Steps® aan, tv aan, zak Ik Kies Bewust paprikachips op schoot. Het enige wat je moet doen, is afwachten. Zeven afleveringen van Grey’s Anatomy later, pak je de weegschaal. Best lastig, een weegschaal oppakken met glibberige chipsvingers. Bukken is sowieso lastig, je hebt immers meer ballast aan de voorkant dan aan de achterkant, met al die bewuste snoeperij in de maag. Ach en wee: drie kilo aangekomen! Hoe kan dat nu? Oh, ik zie het al, vergeten de veters te strikken!

Het lijkt bijkans een excuus, schoenen kopen waardoor je afvalt. Elke arts of diëtist zal je met de neus op de feiten drukken: afvallen doe je door te bewegen en bewust te eten. Artikelen als schoenen die op magische wijze de kilo’s doen verdampen zullen enkel je bankrekening doen afslanken.