Straatartiest met Pleinvrees

Twee sjofele mannen slenteren door de supermarkt. Ze bespreken afgelopen avond uitvoerig. Zo leerde ik van hen dat ‘Daphne er weer verrekkes lekker uitzag’ en men was er het er roerig over eens dat ze ‘het wel op haar zouden kunnen’. ‘Niet dat het me nog zou lukken hoor, ik heb me vannacht helemaal kleurenblind gezopen’, aldus de meest schabberige van de twee.

Ik stelde me voor hoe dat zou moeten zijn, je kleurenblind zuipen. Vooral een hoop ondefinieerbaar gekleurde beren zag ik op mijn weg. Zo was ik bijvoorbeeld net klaar met het glas in de glasbak te gooien, mijn favoriete bezigheid. Wie wil er nu niet kleverig glas in een door scherven omsingelde smerige bak werpen? Hoe zou je dat ooit moeten kunnen met een visuele beperking? Bij twijfel alles bij het bruine glas? Daar heb ik in nuchtere conditie al moeite genoeg mee.

Wellicht bedoelde hij het metaforisch. Iemand zo welbespraakt als hij; het kon niet anders dan dat het een dubbele bodem betrof. Waarschijnlijk ging het om sociaal commentaar. Als iedereen wat dieper in het glaasje zou kijken, dan kijken we minder naar huidskleur. Een prachtige gedachte. Bijna net zo superbe als het volgende wat ik opving van het gesprek, namelijk dat ‘Sanne ‘m ook gèr lust’. Hoe geweldig is het om zo zoetgevooisd te zijn? Wat zou Sanne gaarne eten? Broccoli? Quinoa? Coyboyspek? De mogelijkheden leken schier eindeloos.

De diepgang bereikte het kookpunt toen het onderwerp werd verlegd naar het stikstofprobleem. Het was duidelijk dat het duo de kant van de boeren had gekozen, al zouden zij het rigoureuzer aanpakken. ‘Omrijden die Rutte, volgens mij is ie nog homo ook.’ Aannames bleef men doen, vooral de geaardheid van de minister-president werd in twijfel getrokken. Vooral de term ‘pikkentrekker’ is me bijgebleven. Ik besloot het stel op gepaste afstand te blijven volgen; dit kon wel eens interessant worden.

Vreemd genoeg liepen ze het bier straal voorbij. Eén van hen haastte zich naar de ingang om een mandje mee te pikken. Hij was zo verzonken in de verhalen, dat hij dit eerder helemaal was vergeten. Omdat ik pas op de plaats moest maken verloor ik ze voor even uit het oog, om ze vervolgens twee rijen verder tegen het lijf te lopen. In het mandje lagen babyproducten. ‘Efkes tampons voor ons vrouw vatten, anders heb ik ‘t straks weer gedaan.’

Liefde is blijkbaar ook kleurenblind.